HERR HOLGER Drukuj Email

Widziała tej nocy Fru Tala we śnie
O zbudź się o zbudź się już czas
Że możny Herr Holger piekłu duszę dał
Wielmożny Herr Holger

Ja śniłam wyśniłam że siwy rumak nasz
Do zamku cię poniósł gdzie spotka cię śmierć
Jak dym zniknie mara o nie lękaj się
Lecz przeszło lat osiem wypełnia się sen

Zjechali już zbrojni już biją do wrót
Herr Holger wyjść musi jeżeli jest tu

Więc rzecze Herr Holger do giermków swych dwóch
Siodłajcie mi siwka gdy wzywa mnie król

Gdy do Kopenhagi przybyli już bram
Na brzegu wysokim sam król Christian stał

Niemiły twój widok Herr Holger jest mi
Za zbrodnie twe wielkie odpłacę ci dziś

I w dłoni królewskiej zabłysnął już miecz
Już toczy się głowa już leje się krew

Gdy ciało przywieźli złożyli u wrót
Fru Tala im padła jak martwa u stóp

Przy słonku wysokim złożyli go w grób
O bladym miesiącu u bramy stał znów

Wyschłymi palcami zastukał do drzwi
Fru Tala drzwi otwórz i pozwól wejść mi

Ni martwych ni żywych tu nie ma prócz mnie
Wśród nocy tak ciemnej ja sam błąkam się

Fru Tala niech krowę dostanie znów kmieć
Bo w ogniu piekielnym tak trudno jest żyć

Fru Tala zwróć Romman i Skromman też zwróć
Bo w piekle zgorzeje twój miły do cna

O zwróć com zagrabił by w niebie mieć tron
Żyj w nędzy lecz czysta i zbaw duszę swą

Na próżno mnie prosisz do piekła idź precz
O zbudź się o zbudź się już czas
Podążę za tobą w orszaku mych sług
Wielmożny Herr Holger

gotyk

Ta średniowieczna ballada opowiada historię Herr Holgera, królewskiego poborcy, który zbyt wiele zgarniał do własnej kieszeni. Król go ukarał tak, jak to królowie mają w zwyczaju - Holger został ścięty nad brzegiem Sundu.

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież