POŻEGNANIE DLA WIECZORÓW

Więc nie ma ciebie. Że wszystko się stało
i już nie trzeba kąsać żółtych jabłek
można to szepnąć na ucho kobiecie
gdy się przerywa gryzienie fistaszków

Więc nie ma ciebie. Można już być szczerym
kiedy z sufitu pospadały kolce
czarny cień wepchnąć za szafę głęboko
na ścianę wrosnąć pomnikiem fasoli

Więc nie ma ciebie. Lustro też spróchnieje
gdy zacznę zbijać żałobny bukiecik
a młotkiem stuknę w wachlarz z porcelany

Więc nie ma ciebie. To starczy za wszystko.